Volgens Watsons advocaat moet zijn cliënt in hechtenis blijven, totdat het uitleveringsverzoek van Costa Rica is behandeld. Watson zou ,,geschokt” zijn door zijn aanhouding.

Volgens Sea Shepherd vond de confrontatie plaats in 2002 in de Guatemalaanse wateren. De bemanning van een schip van de beweging zag toen hoe een Costa Ricaans schip haaien ving en de vinnen afsneed. Sea Shepherd volgde de vissers, die de activisten vervolgens beschuldigden van poging tot moord.

Sea Shepherd is vooral bekend van de conflicten met Japanse walviswaarders in het gebied rond de Zuidpool.

Het vastgelopen schip bij Antarctica lekt olie. Het Braziliaanse jacht (Mar sem fim) raakte een maand geleden al in de problemen, maar nu pas is duidelijk dat er flinke schade is ontstaan.

De ‘Mar sem fim’ (Oneindige Zee) zoals het schip wordt genomed, ligt in de buurt van een Chileense marinebasis in de Straat Drake.

Door onbekende redenen is het schip gekapseisd. Niemand is daarbij gewond geraakt, de bemanning was op dat moment al van het schip. De onderzoekers van de Chileense marinebasis hebben ontdekt dat in de brandstoftanks gaten zijn ontstaan. Deze zijn waarschinlijk veroorzaakt door drijvend grote stukken ijs. Zoals men weet, zit het gevaar onder het water opvlak. Van de drijvende ijsbergen steekt maar een klein deel boven het water uit. Dit zal 1/8 zijn van de hele berg. De rest zie je dus niet.

In de brandstoftanks zit ruim  79oo liter olie. Er wordt gevreesd dat alle olie langzaam het water in loopt. Op dit moment kan men de gaten nog niet repareren vanwege de winter op Antarctica. Pas als de winter voorbij is, dit zal rond oktober zijn, kan het schip gerepareerd en geborgen worden.

Beleef Antarctica op een andere manier. Niet via een dure bootreis, maar via een rijdend wagentje in Orlando.  Dit alles zal nog een tijdje duren. De bouw van is pas begonnen.

Antarctica – Empire of the Penguin
SeaWorld Orlando werkt op dit moment aan de duurste attractie die het bedrijf ooit ontwikkeld heeft. Antarctica – Empire of the Penguin. De attractie zal een reis zijn naar het meest zuidelijke punt van de wereld, naar een plaats met ijs van meer dan 9.000 meter dik. Het is een reis naar Antarctica,het rijk van de pinguïn.

Ride Vehicle
De karretjes zullen plaats bieden aan acht personen en zij zullen zelf de intensiteit van de ride-experience kunnen bepalen. Details over hoe dit zal plaatsvinden zijn niet bekend gemaakt. Hier zullen we dus nog even op moeten wachten. Dit allemaal zal rond 2013 klaar zijn. Wel is duidelijk dat het om een ride zal gaan zonder track. De wagentjes zullen op wieltjes staan en verschillende routes kunnen kiezen.

Hieronder zie je alvast een kleine impressie hoe het eruit gaat zien inclusief de officiele presentatie van het nieuwe onderdeel van het park.

Lees verder voor het volledige bericht

Bron: Metronieuws

”Op de warmste gedeelten van Antarctica smelt het ijs aan de bovenkant door een hogere luchttemperatuur. Maar ook op de koudere gedeelten blijkt het ijs dunner te worden van onderaf”, leggen onderzoekers Michiel van den Broeke en Stefan Ligtenberg uit. Warm oceaanwater komt normaal gezien niet in contact met de drijvende randen van de ijskap, maar doordat de oceaanstromingen veranderen, kan dat wel gebeuren.

Het drijvende ijs aan de randen wordt per jaar tot wel 7 meter dunner. Dat heeft gevolgen voor de gletsjers op het continent, die worden tegengehouden door de ijsmassa aan de randen. Die kunnen nu tot wel acht keer zo snel de zee in stromen, waardoor jaarlijks ongeveer 100 miljard ton ijs in zee verdwijnt. Dat is 100 kubieke kilometer water. ”Dat zorgt voor een klein aandeel van de zeespiegelstijging, ongeveer 0,3 millimeter per jaar. Bovenop de huidige 3 millimeter per jaar”, legt Van den Broeke uit. ”Het is echter belangrijk om te weten dat een opwarmende oceaan de ijskap op deze manier vrijwel overal kan beïnvloeden.” Op Antarctica ligt genoeg ijs om het zeewater met 50 meter te laten stijgen.

bron: Nu.nl

Sony PRS-T1
De Sony PRS-T1 kijkt zijn looks af van mobiele broer, de Xperia, met zijn gebogen lijn en hoogwaardige chrome afwerking. Dun en licht, dus makkelijk mee te nemen. De Sony PRS-T1 weegt slechts 168 gram en is daarmee de lichtste 6 inch e-reader ter wereld. Het scherm is van de hoogste kwaliteit en biedt optimale leescondities. En dat terwijl de batterij hier niet onder te lijden heeft. Met de Sony PRS-T1 lees je wel een maand op één oplaadbeurt. Moderne functies mag je van Sony wel verwachten en gelukkig stelt de Sony PRS-T1 daarin niet teleur: WiFi, direct op de Reader boeken kopen via de Bol.com WiFi e-boekwinkel, microSD-ondersteuning, woordenboeken en een weergave van de cover van een boek in stanby-modus. Door zijn verbetering en opvallende stijlvolle uiterlijk is de Sony PRS-T1 wederom een benchmark van Sony waar de concurentie zich tegen mag meten.

Compacter, mooier…beter
De Sony PRS-T1 is op drie fronten een aanmerkelijke verbetering . Ten eerste het display. Het E Ink Pearl display leest net als echt papier, kent geen reflectie en heeft een hoog contrast. Met als gevolg een betere leeservaring. Daarnaast is het uiterlijk iets verbeterd, met een moderne uitstraling. Het aluminium is vervangen door hoogwaardig kunststof, waardoor de e-reader 168 gram weegt en ideaal in de hand ligt. De laatste grote verbetering is de toevoeging van een dual-touchscreenm in plaats van een normaal touchscreen. Hiermee kun je nu ook pinch-to-zoom uitoefenen en andere handelingen uitvoeren waarbij je twee vingers kan gebruiken.

Uithoudingsvermogen
Grootste voordeel van een e-reader is dat je een hele collectie boeken in een handzaam formaat mee kan nemen. Maar dan moet de batterij het wel lang genoeg uithouden om een deel van de collectie te kunnen lezen. Gelukkig ervaar je één maand leesplezier met de Sony PRS-T1. En met die collectie boeken zit het ook wel snor. Zo kun je ongeveer 1200 boeken kwijt op het interne geheugen van 2 GB. Of nog meer via microSD-kaarten.

In de Amsterdamse kerk de Duif is zondag een benefietbijeenkomst voor Sea Shepherd actievoerder Erwin Vermeulen. Hij zit al meer dan een maand vast in een Japanse cel omdat hij een dolfijnenjager een duw zou hebben gegeven. Vermeulen was in Japan om de jaarlijkse dolfijnenslachtingen in het havenstadje Taiji te filmen. Een gesprek met de Nederlandse Sea Shepherd actievoerder, Laurens de Groot.

De benefietmiddag wordt mede georganiseerd door de Partij voor de Dieren. Onder andere de film de Cove wordt gedraaid.

Vermeulen wordt verdacht van mishandeling en kan volgens Sea Shepherd twee jaar gevangenis of een flinke boete krijgen. Vermeulen, een vrijwilliger voor actiegroep Sea Shepherd, was naar het vissersdorp Taiji afgereisd om foto’s en video-opnames te maken van de dolfijnenjacht die elk jaar in Taiji plaatsvindt. Bij het maken van die opnames kreeg hij het aan de stok met een dolfijnenjager. Naar verluidt heeft hij de dolfijnenjager geduwd en is hij op 16 januari gearresteerd op verdenking van mishandeling.

Laurens de Groot was tot voor kort bemanningslid van het Sea Shepherd schip Steve Irwin en vocht tegen de walvissenjacht van met name Japan. Hij werkte een jaartje aan de wal en afgelopen jaar zat hij in Namibië, om actie te voeren tegen de grootschalige zeehondenjacht.

Bron: Wikipedia, Sea Shepherd, ANP

Dit verhaal moet je eigenlijk lezen bij de warme kachel. Stel je voor een eeuw geleden ploeterden Roald Amundsen en Robert Scott met hondensleeën door Antarctica om als eerste mens de Zuidpool te bereiken. Twee maanden deed Amundsen erover om op 14 december 1911 als eerste een vlag op de Zuidpool te zetten. Fast forward: honderd jaar later kost het 47 uur om met een Toyota Hilux AT dezelfde afstand naar de Zuidpool te rijden. Een nieuw poolrecord. Nog één.

Een jaar geleden vestigde de Hilux al een record door in 108 uur een afstand van 2.308 kilometer af te leggen op de Zuidpool. Dit record is nog maar onlangs officieel in de boeken bijgeschreven. Aardig om te weten: het team deed er op de terugweg een dag minder over, maar deze tijd is niet officieel geregistreerd.In december van 2011 werd met 4 speciale versies van de Hilux een tweede poolrecord gepakt – een eeuw na de tocht van Amundsen. In 47 uur reden de Toyota’s van McMurdo Sound naar de Zuidpool. Van de 47 uur waren de auto’s 17,5 uur in bedrijf.

Deze rit maakte deel uit van een grote expeditie waarbij de auto’s twee maal Antarctica doorkruisten van kust naar kust. De Toyota’s reden in totaal een afstand van 5.850 kilometer door sneeuw en ijs. Helemaal ongevaarlijk was de tocht niet, want op het Ross-ijsplateau Shelff waren verschillende spleten waarin de auto in z’n geheel kon verdwijnen.

De Toyota’s zijn omgebouwd tot AT’s, de afkorting van Arctic Trucks. De auto’s zijn lichter dan traditionele expeditievoertuigen, waardoor ze minder brandstof nodig hebben en minder sporen nalaten in de omgeving. Nu maar hopen dat het Guinness Book of World Records ook snel is en het nieuwe poolrecord binnenkort erkent.

Bron: toyota

Antarctica heeft ten minste 145 kleine meren bedolven onder het ijs en een hele grote naam Vostok.  Nu wetenschappers hebben ontdekt dat de tweede en derde grootste bekende lichamen van ondergrondse vloeibaar water zijn.

Exotische ecosystemen bevroren in de tijd, kunnen gedijen in de meren, ongerepte voor 35 miljoen jaar,  zeiden wetenschappers.

Vostok heeft een oppervlakte van 5400 vierkante mijl. Een van de pas ontdekte meren is ongeveer 770 vierkante mijl in omvang, of ongeveer de grootte van Rhode Island. De andere is ongeveer 620 vierkante mijl.

Beiden zitten meer dan 2 mijl onder het ijs en zijn ongeveer een halve mijl diep op basis van waargenomen verschillen in de zwaartekracht.

“Over de meren, de aantrekkingskracht van de zwaartekracht is veel zwakker, dus we weten dat er een groot gat daar beneden is”, zegt Robin Bell, een geofysicus aan het Lamont-Doherty Earth Observatory.

De grootste van de twee is vernoemd 90 º E voor de locatie. De andere heet Sovetskaya Lake. De ontdekkingen zullen worden beschreven in het februari nummer van het tijdschrift Geophysical Review Letters.

Bell en Michael Studinger combineerde gegevens van ijs-penetrerende radar, zwaartekracht enquêtes, satellietbeelden, laseraltimetrie en records van een Sovjet-Antarctic Expedition, dat onbewust de meren afgelegd in 1958-1959.

De kusten van de meren verscheen in satellietbeelden zoals storingen in het oppervlak. Ook het ijs drijft in principe op de meren en heeft een lichte depressies zichtbaar in radarbeelden.

De combinatie van warmte van onderen en een dikke laag isolerend ijs boven houdt de temperatuur van het water aan de bovenkant van beide meren op een zwoele -3 graden celsius, zeggen de onderzoekers, ondanks dat de buitentemperatuur kan dalen tot -80 graden celsius in de winter.