Een mistige gloed, die er tijdens de Antarctische zomer voor zorgt dat de zon down under nooit echt gaat slapen, omgeeft de Austral. Dat is het cruiseschip waarop we tien dagen geleden zijn ingescheept voor een bijzondere reis langs de Falklandeilanden, het natuurparadijs South Georgia en Antarctica.

Nu we eindelijk in het witte continent zijn aanbeland, drapeert zachtjes neerdwarrelende sneeuw een laagje wit dons over de Weddellzee, de binnenzee die het Antarctische schiereiland scheidt van de oostelijke helft van het immense continent. Expeditieleider Nicolas vindt deze ijszee het ideale decor om zijn kajak boven te halen. Met lange halen stuurt hij zijn ranke bootje tussen de ijsbergen en de ijsschotsen. Ik vind deze nieuwe omgeving bevreemdend en fascinerend, niet het minst door de oorverdovende stilte die hier hangt.

Klik hier voor de rest van dit mooie verhaal.

Dit verhaal moet je eigenlijk lezen bij de warme kachel. Stel je voor een eeuw geleden ploeterden Roald Amundsen en Robert Scott met hondensleeën door Antarctica om als eerste mens de Zuidpool te bereiken. Twee maanden deed Amundsen erover om op 14 december 1911 als eerste een vlag op de Zuidpool te zetten. Fast forward: honderd jaar later kost het 47 uur om met een Toyota Hilux AT dezelfde afstand naar de Zuidpool te rijden. Een nieuw poolrecord. Nog één.

Een jaar geleden vestigde de Hilux al een record door in 108 uur een afstand van 2.308 kilometer af te leggen op de Zuidpool. Dit record is nog maar onlangs officieel in de boeken bijgeschreven. Aardig om te weten: het team deed er op de terugweg een dag minder over, maar deze tijd is niet officieel geregistreerd.In december van 2011 werd met 4 speciale versies van de Hilux een tweede poolrecord gepakt – een eeuw na de tocht van Amundsen. In 47 uur reden de Toyota’s van McMurdo Sound naar de Zuidpool. Van de 47 uur waren de auto’s 17,5 uur in bedrijf.

Deze rit maakte deel uit van een grote expeditie waarbij de auto’s twee maal Antarctica doorkruisten van kust naar kust. De Toyota’s reden in totaal een afstand van 5.850 kilometer door sneeuw en ijs. Helemaal ongevaarlijk was de tocht niet, want op het Ross-ijsplateau Shelff waren verschillende spleten waarin de auto in z’n geheel kon verdwijnen.

De Toyota’s zijn omgebouwd tot AT’s, de afkorting van Arctic Trucks. De auto’s zijn lichter dan traditionele expeditievoertuigen, waardoor ze minder brandstof nodig hebben en minder sporen nalaten in de omgeving. Nu maar hopen dat het Guinness Book of World Records ook snel is en het nieuwe poolrecord binnenkort erkent.

Bron: toyota

Op zondag 5 februari om 13.00 uur organiseert GEA Kring Rijnland de laatste Leidse Winterlezing van dit seizoen in Naturalis. Dr. Peter Bijl doet onderzoek op de Zuidpool om erachter te komen waarom de aarde na een broeikasperiode weer is afgekoeld. Tijdens deze lezing vertelt hij met film en foto over de resultaten en ontberingen.

Tijdens de broeikasperiode in het Eoceen, 55 miljoen jaar geleden, stonden er nijlpaarden in de tropische modderpoelen van de Noordpool. Dat CO2 daarbij een centrale rol speelde, toonde de onderzoeksgroep van prof. Henk Brinkhuis aan.

Het onderzoek gaat voort en er wordt nu gezocht naar antwoorden op de vragen:
Waarom is de aarde na deze broeikasperiode weer afgekoeld?
Hoe is vervolgens een ijskap op de Zuidpool ontstaan?

Dr. Peter Bijl heeft deelgenomen aan een expeditie naar de Antarctische kustgebieden om onder bikkelharde omstandigheden een antwoord te vinden op deze belangrijke vragen. Tijdens zijn lezing zal hij de resultaten met ons delen. Ook zal hij vertellen over de expeditie zelf, met foto’s en video.

De lezing vindt plaats in de Cinema van Naturalis. Leden van GEA en van NGV en hun gezin hebben gratis toegang op vertoon van de lidmaatschapskaart. Indien u geen lid bent is de lezing gratis op vertoon van een toegangsbewijs tot het museum. Houdt rekening met een kwartiertje wandelen van de ingang van het museum naar de filmzaal. Het kan druk zijn, dus wees op tijd.

Meer informatie
http://leidsewinterlezingen.nl

Zwitser heeft vele reizen gemaakt naar afgelegen delen van de wereld zoals Kamchatka, Spitsbergen en Antarctica. Op deze reizen heeft hij de natuur vastgelegd in prachtige foto’s. Zwitser geeft lezingen over zijn natuurexpedities en leidt excursies. Een gepassioneerde man die boeiend kan vertellen over zijn vele trips.

De uitzending is op donderdag 26 januari van 21.00 tot 22.00 uur. Herhaling op zondag 29 januari van 12.00 tot 13.00 uur.

bron: Nieuwsblad voor Castricum

Handige links
website van Peter Zwitser

Klik hier voor meer informatie en prijzen

De ijsbreker kwam eerder deze week vast te zitten in het pakijs in de buurt van Snow Hill Island, in de Weddell Zee, aan het noordelijke uiteinde van het Antarctische continent. Het heeft sindsdien door kilometers ijs moeten breken.

Voor de toeristen, journalisten en wetenschappers aan boord was het oponthoud geen vervelende bijkomstigheid, zij maakten van de mogelijkheid gebruik om met de twee helikopters aan boord verkenningsvluchtjes in de omgeving te maken.

Het schip voer naar Antarctica om daar keizerspinguïns te bekijken.

Fragiel en booming
Machiel Lamers onderzocht wat voor effect het toenemende toerisme heeft op Antarctica en hoe dit beteugeld kan worden. Hoewel het toerisme ook veel voordelen biedt voor de Zuidpool, is de groeiende toestroom erg vervuilend: de lange reis die veel toeristen maken zorgt voor schrikbarende CO2-uitstoot. Machiel Lamers bezocht de Zuidpool en besprak met andere belanghebbenden de fragiele toekomst van het continent.

Toerisme in Antarctica is ‘booming’. Terwijl zo’n twintig jaar geleden nog maar een paar honderd avonturiers afreisden naar de Zuidpool, trokken afgelopen winter – op het moment dat het in Antarctica dus zomer is, en de temperatuur nog net te hebben – meer dan 40.000 nieuwsgierigen naar het meest zuidelijke puntje van de aarde.

Touroperators maken de dienst uit
Lamers sprak met wetenschappers, beleidsmakers, milieugroeperingen en touroperators. Antarctica blijkt voor grote uitdagingen te staan: het lokale milieu staat onder druk, er komen meer en grotere schepen naartoe, toeristen willen steeds ‘harder, sneller, meer’ en er is eigenlijk niemand om dit allemaal in goede banen te leiden: de Zuidpool wordt beheerd door een internationaal consortium van landen, maar niemand is er echt de baas. Beleid dat paal en perk stelt aan het toerisme, is er niet.

Degenen die de touwtjes het meest in handen houden, zijn de touroperators. Het is in hun eigen belang om niet te veel toeristen tegelijk te laten komen: niemand gaat naar Antarctica om daar nog zes andere schepen met toeristen aan te treffen.

Zelfregulering werkt nu nog afdoende, maar volgens Lamers kan daar makkelijk verandering in komen. In de toekomst zullen waarschijnlijk alleen maar meer partijen proberen een graantje mee te pikken, en de kans bestaat dat niet iedereen bereid is om concessies te doen.

Veel wetenschappers die voor langere tijd op de pool zitten, zien nu al de gevolgen van het toenemende aantal toeristen. Slecht voorbereide touroperators kunnen tegen grote verrassingen aanlopen en bij gebrek aan ANWB en politie, zijn het vaak de wetenschappers en wél goed voorbereide touroperators die de toeristen in nood te hulp moeten schieten. Met alle gevolgen van dien voor hun eigen werk.

Langetermijnplanning

Volgens Lamers is het belangrijk dat er snel maatregelen worden genomen. De betrokken landen, waaronder ook Nederland, moeten snel een planning voor de lange termijn maken. Hij schetst een aantal gedetailleerde toekomstscenario’s die daarbij kunnen helpen. Wat moet er bijvoorbeeld gebeuren als iemand vanuit commercieel oogpunt wil bouwen op de Zuidpool? En wie is verantwoordelijk voor gestrande toeristen?

Het onderzoek van Lamers, waar hij 12 november op hoopt te promoveren aan de Universiteit Maastricht, laat zien dat vage akkoorden niet meer voldoen. Waarom gelden bijvoorbeeld voor het Antarctisch Schiereiland dezelfde regels als voor de Rosszee? En hoeveel toeristen kan Antarctica eigenlijk aan?

Bron: scienceguide

Eindelijk, alle papieren zijn nu binnen. We kregen een mooi pakketje met belangrijke informatie.
Naast de bevesting van de reis zit er ook veel informatiemateriaal in. De Zuidpool (Antarctica) is een beschermd gebied en heeft voor de bezoekers veel regels vast gesteld. Wat mag je wel en niet mee meenemen bij landingen, wat mag je wel en niet met de dieren doen etc. Ondanks dat het veel papierwerk is, is het eigenlijk vrij simpel. Het continent moet je respecteren, dus geen vuilnis meenemen en de dieren met rust laten. Terug naar de basis dus. Zolang we dit met zijn allen doen, kunnen we nog lang genieten van dit geweldige stukje natuur. Waar geen mensen wonen, ter grootte van Europa is en waar de dieren de baas zijn. Geweldig toch.

Maar nu even verdere informatie over het verzamelde pakketje.

- Fleece mutsje
- Informatie over de Kapitan Khlebnikov (boekje van Quark Expeditions)
- Informatie over de Zuidpool (Antarctica) (boekje van Quark Expeditions)
- Labels voor de koffers
- Labels voor de hut
- Lijst met de Expeditie staf
- Voucher voor het hotel in Ushuaia
- Informatie over de veiligheid en de Zuidpool regels
- Gedetailleerde reisbeschrijving wat we gaan doen
- En niet te vergeten een kaart van de Zuidpool (Antarctica), voor als we de weg kwijtraken.

Hoe ziet onze hut eruit?
Het is en blijft een schip waar je op zit. Dus je hoeft niet te verwachten dat je alle ruimte van de wereld hebt. De hut heeft alles wat we nodig hebben. Een badkamer, wc, 2 kasten, bureau met stoel, bed en een slaapbank. We zitten trouwens op de 7e verdieping. Dat zal zeker een mooi uitzicht opleveren. Hieronder heb ik wat tekeningen geplaatst van onze hut.